Çehov Bütün Öyküleri İncelemesi

Anton Çehov, modern öykünün babası olarak kabul edilen yazardır ve onun öykülerini okumadan modern edebiyatı anlamak neredeyse imkânsızdır. Çehov, klasik olay örgüsüne dayalı öyküden, durum öyküsüne ve psikolojik öyküye geçişin en önemli figürüdür. 19. yüzyıl sonu Rusya'sının taşrasında, şehirlerinde, hastanelerinde ve tren istasyonlarında geçen hikayeleri, sade ama derinlemesine bir gözlemle insan doğasını ele alır.

Çehov'un öykülerinde "kahraman" yoktur; sıradan insanlar, kendi küçük dünyalarında büyük dramlarını yaşarlar. "Köpeğiyle Dolaşan Kadın" yasak bir aşkın imkânsızlığını, "Altıncı Koğuş" akıl hastanesindeki bir hekimin yıkımını, "Vanka" yetim bir çocuğun dedesine yazdığı dokunaklı mektubu, "Bozkır" ise bir çocuğun gözünden Rusya manzaralarını anlatır. Hiçbir öyküde keskin bir mesaj veya ahlaki ders yoktur; Çehov yalnızca gözler, gösterir ve okuyucunun kendi sonucunu çıkarmasına izin verir. Bu, modern edebiyatın temel ilkesidir.

Çehov'un dili yalın, ekonomik ve son derece kesindir. "Eğer bir hikayede duvarda asılı bir tüfek varsa, mutlaka patlatılmalıdır" ünlü kuralı onun anlatım disiplinini özetler. İş Bankası Kültür Yayınları'nın Mehmet Özgül çevirileri Türkçedeki en güvenilir kaynak olarak kabul edilir; Everest Yayınları'nın Ergin Altay çevirisi de aynı derecede başarılıdır. Modern öykü yazmak isteyen her yazarın, edebiyat okumak isteyen her okurun mutlaka tanışması gereken bir yazardır Çehov. Onsuz bir kütüphane eksiktir.